Sebuah filem Banjong Pisanthanakun
Saya lelaki halimunan.
Boleh awak nampak saya?
Tapi saya tak ada apa-apa kuasa istimewa.
Saya ceritakan...
macam mana saya boleh jadi halimunan.
Nama saya Denchai.
Chantavit Dhanasevi
Dah bertahun saya bekerja dalam IT di sini.
Tunggu. Minta kad pengenalan.
Tapi pengawal masih tak kenal saya.
Nittha Jirayungyurn
Nah, saya dah siap pasangkan program. Terima kasih Diaw.
Hei awak.
Ya awak.
Tandakan sini untuk saya.
Kadang saya terfikir,
susah sangat ke nak ingat nama saya?
Saya nak yang biasa.
Apa yang biasa?
Banyak pelanggan. Siapa boleh ingat!
Dia tak pernah ingat pesanan saya.
Mi goreng tak nak sayur.
Hari jadi saya setiap tahun,
hanya seorang saja yang ingat.
Selamat Hari Jadi.
Panggilan percuma hari ini! Dengarkan panggilan bonus *6988984.
Sebenarnya... macam pelik panggil dia ni 'orang'.
- Tee. - Huh?
Malam ni kami nak pergi karaoke. Nak ikut?
Ya. Jomlah.
Jarang-jarang orang ajak saya keluar.
Dan...
awak boleh ikut juga kalau awak nak?
Tapi mereka ajak saya cuma satu sebab.
Untuk jaga hati.
Tak apalah.
Kenapa awak ajak dia?
Saya nak buat apa? Dia ada dekat situ.
Kalau dia ikut betul-betul, macam mana?
Satu-satunya masa saya paling terkenal bila...
Hei, boleh awak periksa komputer saya?
Internet tak boleh lagi.
Kenapa tulisan nampak pelik?
Komputer terkena virus lagi.
Jadi apa masalahnya dengan komputer ni?
Awak masuk laman yang ada skrip.
Dia setkan Trojan yang pasang program
yang buatkan komputer awak lambat sebab...
Ya. Kalau macam tu saya taruh untuk dua pasukan.
Satu Barca (Barcelona).
Baik.
Tapi macam semua orang tak nak cakap dengan saya.
Orang yang saya selalu borak...
ialah... komputer saya.
Dia kawan baik saya.
Dia buat semua yang saya suruh.
Tekan CTRL+P, dia cetak.
CTRL+S, dia simpan.
Kalau awak buat silap,
tekan saja CTRL+Z untuk batal.
Saya nak ucap terima kasih sebab betulkan komputer saya. Sekarang dah laju.
Tak perlu terima kasih.
Awak boleh buat sendiri sebenarnya...
jadi tak perlulah asyik nak minta orang IT.
Buang saja fail dalam Temp. Buka "disk cleanup".
Budak sekolah pun tahu nak buat.
Uh okay.
Aduh!
Kau ni kenapa, Den!
Bro, cara kau cakap dengan dia.
Baik panggil dia lembu bodoh saja.
Aku salah cakap ke?
Kau buat kita semua orang IT nampak teruk!
Memang betul kita nampak teruk.
Tapi tak seteruk kau.
Kita tak adalah layan orang macam tu.
Hai Denchai. Awak ingat saya lagi?
Siapa tu?
Kawan sekolah.
Ya.
Comelnya dia.
Awak ada masa tak? Jom pergi makan?
Dia ajak kau keluar.
Bro, pergilah cepat.
Dah 10 tahun aku tak jumpa dia. Tak tahu nak borak apa.
Perempuan cantik macam ni. Tak perlu banyak cakap.
Buat benda lain.
Kau ni takdalah buruk sangat.
Kalau kau sikat rambut, pakaian kemas sikit.
Kau mesti nampak elok.
Tesco ada buat promosi sekarang.
Cepatlah! Pergi beli-belah!
Potong sikit bulu hidung kau tu.
Tarzan pun boleh bergayut atas tu.
Den.
Awak apa khabar? Dah lama tak jumpa.
Awak masih nampak sama.
Awak pun masih sama, cik.
Cik? Tak perlulah formal sangat.
Awak masih borak dengan kawan kelas kita?
Oh ya ke.
Jadi awak buat apa sekarang?
Saya kerja bahagian komputer.
Macam menarik saja.
Saya langsung tak pandai pasal komputer.
Ajarlah saya kalau awak ada masa.
Okay.
Awak pernah terfikir tak nak buka bisnes sendiri?
Kadang saya harap setiap orang ada butang...
yang boleh tekan untuk beritahu terus apa yang ada dalam kepala.
Saya ada jual barang.
Barang ni saya tak pernah pakai.
Tapi tolong beli banyak-banyak.
Saya nampak Facebook awak. Awak nampak senang kena tipu.
Tengokkan komputer saya.
Saya buka laman lucah dan terkena virus.
Nak pergi karaoke tak? Saya ajak awak sebab nak jaga hati.
Tapi kalau awak datang mesti janggal.
Den.
Tak guna, Den!
Budak baru dalam bahagian jualan tu,
komputer dia rosak lagi.
Pergi tolong dia.
Maaf saya kacau awak lagi.
Saya tekan cetak banyak kali. Tapi tak boleh keluar.
Nah.
Habislah saya.
Saya lewat lagi. Sejam saya pusing cari parking.
Awak...
Awak kena datang sebelum pukul 8.
Rumah saya pinggir bandar. Siapa bangun awal macam tu?
Wayar dia longgar ke?
Nah ada pita pelekat.
Lekat... lekat takkan membantu.
Maaflah. Saya buta IT sikit.
Komputer kami lembab, kan.
Ya.
Sebenarnya kami nak naik taraf komputer ni.
Tapi sebab tahun ni tahun Tock.
Jadi mungkin tahun Tick nanti lagi elok.
Apa dia tahun Tick dan Tock?
Tahun Tock, I.C. akan mengecil beberapa nanometer.
Untuk tahun Tick pula, nilai jam meningkat.
Grafik akan jadi lebih laju.
Tambah sekali dengan RAM dan BUS...
Mesin... mesin pencetak tak rosak pun.
Mesin ni cuma bersambung dengan pencetak utama.
Awak perlu naik ke tingkat 19.
Okay.
Saya pergi...
ambil sekarang.
Semua yang awak beritahu tadi.
Saya nak tahu lagi pasal tahun Tick dan Tock ni.
Saya suka perkataan dia, comel.
Terima kasih banyak, Denchai.
Awak ingat nama saya?
Mestilah saya ingat. Denchai Sewatanont.
Ada dekat situ.
Saya Nui Passarapa Wattanatrakul.
Saya kena pergi mesyuarat.
Akhirnya, ada orang boleh nampak saya.
Sejak hari tu,
saya jadi peminat nombor satu dia.
Joy, sejak bila awak sampai?
Benda pertama dia buat bila sampai pejabat...
ialah periksa ladang dia.
Kopi dia cuma setengah sudu sebab dia takut tak boleh tidur.
Dia tak suka lagu-lagu baru macam orang lain.
DJ dia tak sebut nama lagu dia.
Mungkin DJ dia tak lahir lagi.
Diamlah.
Dia impi yang sekali seumur hidup dia,
dia nak pergi Pesta Salji.
Dia senyum setiap masa.
Saya laparlah. Jom pergi.
Huh?
Kenapa ni?
Dan dia senyum lebih dari yang biasa...
Tak adalah. Contact lens saya.
bila dalam hati dia sedih.
Jomlah. Saya nak makan buah betik. Sedap.
Baiklah. Ini soalan terakhir
untuk tentukan betul ke Encik Denchai peminat nombor satu Cik Nui?
Soalannya adalah.
Daripada semua hidangan Jepun,
mana satu makanan kegemaran Cik Nui?
Minta papan putih.
Nah ni dia. Silakan.
Makanan yang Cik Nui selalu pesan.
Cuma ada 2 kebarangkalian.
Ikan Hamachi atau landak laut Uni.
Dalam 40 kali tahun ni dia makan makanan Jepun...
makanan yang dia pesan setiap kali ialah...
Saya ada jawapannya.
Awak pasti? Awak tak boleh ubah jawapan awak.
- Silakan. - Jawapan saya ialah...
landak laut Uni.
Landak laut Uni.
Jawapan awak...
Betul. Betul.
Betul atau tak?
Betul. Betul.
Ia betul!
Tahniah En. Denchai.
Awaklah peminat nombor satu Cik Nui Passarapa.
Dan hadiah utamanya ialah...
Nui, saya kena berbincang dengan agensi media,
mari ikut saya.
Okay.
- Joy, saya datang balik. - Baik.
Mereka pergi mesyuarat lagi.
Diam sikit.
Dah tiga kali minggu ni.
Saya terfikir kalau dia buat kerja dia.
- Dia mesti buat. - Buat apa?
Den, tolong tengokkan komputer Encik Top untuk saya.
Ada CD tersekat. Saya kena pergi.
Mak saya terlupa kunci rumah.
Ya, sayang. Saya dalam perjalanan.
Pilih saja restoran apa-apa.
Betullah apa Tee cakap.
Saya tak normal.
Semua orang menipu.
Ada orang tipu tak nak bercinta lagi.
Dan ada orang tipu diri sendiri.
Terlalu berharap si dia akan bercerai untuk dirinya.
Saya nampak awak.
Top, saya kena tutup. Saya nak betulkan pin saya.
Awak tak rasa ke mereka ketara sangat...
pakai kostum Peter Pan dengan Tinker Bell sama-sama?
Taklah, mereka kan kerja dalam projek sama. Mestilah pakai kostum sama.
Biasalah tu, kan?
Joy pun kerja dalam projek sama. Kenapa dia pakai kostum keldai!
Betul juga.
Apa benda!
Dah lama ke dia berdiri dekat situ?
Sebelum kami umumkan pemenang pakaian kostum terbaik malam ini,
En. Top Thanon, presiden kacak kita...
ada sesuatu nak sampaikan.
Mari dengar dari En. Top Thanon.
Terima kasih.
Macam yang awak semua tahu jualan tahun ni kurang memuaskan...
dan kita tak capai sasaran kita.
Maksud awak sasaran ni?
Bukan sasaran ni.
Jadi...
percutian syarikat tahun ni cuma boleh berdekatan saja.
Mungkin semua orang kecewa sebab kita cuma boleh pergi ke...
Hokkaido!
Saya teringat ada orang cakap dia nak pergi Pesta Salji.
Tadi saya cakap sasaran kita tak tercapai, saya cuma bergurau.
Semua buat kerja dengan bagus. Terima kasih banyak semua.
Jadi siapa nak pergi ski?
Angkat tangan awak tinggi-tinggi!
Kali ni kita bercuti puas-puas!
Orang Hokkaido sebut "Taraba Kani" bila bergambar.
Tunjukkan jari kamu. Dua jari.
123 Taraba Kani!
Bagus. Okay.
Satu lagi gambar.
Dah Tahun Baru...
tapi saya tak nampak apa-apa yang berubah.
- Dapat tak? - Saya dah ada yang ni.
Puteraku, lagi satu syiling?
Mungkin saya dapat patung rahsia tu.
Tu yang terakhir.
Turkey, banyak lagi ke? Nak beli satu mesin tak?
Kalau macam tu tak seronoklah, Puteraku.
Kita tak jalan dua hari lagi...
untuk cari mesin ni, kan?
Idea yang bagus, Puteraku.
Turkey, awak tahu tak saya ada kuasa?
Tak percaya?
5
4
3
2
1
Tada!
Hebat, kan?
Tak kelakarlah.
Nui masih lagi terpesona dengan silap mata lama.
Top, jom pergi tengok kotak muzik sana.
- Jom. - Jom.
Banyak pekerja pejabat dekat sana.
Oh.
Nui.
Kahwin dengan saya?
Saya tahu awak sakit.
Dan saya dah banyak kali cakap pasal ni.
Tapi bila saya balik kali ni...
saya akan cuba buat magik hilangkan cincin ni untuk awak.
Saya cuma boleh berharap...
kali ni kuasa magik dia betul-betul terjadi.
- Top. - Ya?
Awak tahu tak tandas mereka ada butang untuk mainkan lagu?
Butang?
Butang tu awak tekan nanti lagu main.
Mereka letak untuk tutup bunyi masa awak kentut.
Jadi kuatlah lagu dia?
Sebab kalau tak, tak bolehlah tutup bunyi kentut awak.
Pengotor.
Nah.
Tak guna Den.
Tolong saya Puteraku.
Turkey!
Awak okay tak?
Saya ingat lelaki tu awak.
Cuainya.
Saya nampak satu rancangan percutian ni...
mereka cakap siapa yang bunyikan loceng tu...
boleh berhajat untuk cinta bahagia.
Pergilah buat.
Jadi awak boleh dapat teman wanita.
Wah cantiknya.
Saya cuma minta satu hari.
Maaf saya tertinggal sesuatu dalam bilik.
Awak boleh turun dulu.
Bas dah sampai. Tolong siap sedia.
Kita akan pergi ke Pesta Salji.
Top.
Kenapa awak tak cakap awak datang?
Saya baru saja kosongkan jadual saya.
Oh.
Kita dah sampai, sayang.
Awak rindu saya?
Awak sejuk tak?
Top, kita tinggal hotel ni ke?
Ya.
Jadi? Nui tak berani pun datang.
Dia cakap dia sakit kepala. Nak berehat dalam bilik.
Memang patut pun dia sakit kepala.
Macam mana kalau dia tinggal lama dengan Top?
Macam mana tu?
Mereka boleh jalan sama-sama.
Isteri dengan perempuan simpanan. Keluarga besar.
Saya rasa kesian dekat dia.
Kesian? Dari tadi awak tak berhenti ketawa.
Awak yang mula dulu.
Hai. Selamat datang.
Terima kasih.
Tengok, udang.
Ketam pun.
Dah ada orang ambil. Jom pergi sana.
Sini duduk sekali.
Sini. Tak perlu segan.
Cik Nui, awak dah sihat?
Ya.
Puan Joy dah ada di sini. Saya bawa awak masuk.
Ikut sini.
Dia pergi mana tu?
Di sini.
Oh.
Tak apa.
Awak boleh duduk di meja Puan Nid.
Di sini.
Puan ikut sekali kami balik esok?
Belum lagi. Saya ingat nak tinggal sini dengan Top.
Saya nak bawa dia jalan-jalan di Tokyo.
Jalan-jalan di Hokkaido tak berapa seronok.
Betul tu.
Saya setuju.
Oh ya. Top, awak dah beritahu kawan awak?
Huh?
Kan awak cakap nak tinggal lama sikit untuk jalan-jalan...
dengan kawan Jepun awak.
Oh ya. Nanti saya telefon dia. Saya lupa.
Baik saya bercuti puas-puas sekarang.
Nanti dah tak boleh jalan banyak dah.
Kenapa?
Top masih tak tahu lagi.
Taipan bakal ada adik.
Huh?
Tahniah Puan Chu.
Itu berita baik.
Taipan.
Awak dah fikir nama panggilan dia?
Beritahu ayah awak. Apa nama dia?
Ben10.
Ben10? Tak kenalah dengan Taipan.
Ben10. Comelnya.
Saya dalam tandas wanita.
Tak apa.
Awak jalanlah ke Tokyo dengan Puan Chu.
Saya boleh tinggal sini sendiri.
Kita kahwin atau tak, tak penting.
Saya boleh tunggu.
Saya dah tunggu 3 tahun dah pun.
Saya tak berguraulah.
Saya maksudkannya.
Saya okay.
Tonnam. Sini tolong saya.
Berapa banyak awak simpan dalam ni?
Kita dah sedia untuk bergerak. Tolong naik bas.
Arah sini.
'Putera & Turkey pergi bercuti'
Nui!
Kami dah jumpa dia!
Jom pergi.
Dia ada atas bukit.
Nui!
Syukurlah tak ada kecederaan fizikal ke atasnya.
Tapi kami kena periksa otaknya nanti.
Okay?
Ah... Dia dah bangun!
Hello, boleh awak dengar saya?
Okay.
Boleh awak nampak cahaya ni?
Umm okay.
Boleh awak ingat nama awak?
Sudah tentu.
Passarapa Wattanatrakul.
Kejap. Kenapa awak semua berbahasa Inggeris?
Saya dekat mana?
Kenapa awak berbahasa Inggeris?
Nui, awak tak boleh ingat apa-apa?
Kita kenal ke?
SATU HARI
Otak dia tiada masalah apa-apa.
Tapi berdasarkan simptom-simptom dia,
ia kelihatan serupa dengan satu penyakit.
Tapi ia bukan penyakit yang biasa.
Saya belum pernah lihat penyakit ni pada pesakit semuda ini.
Ia dipanggil TGA,
iaitu Transient Global Amnesia.
Penyakit ini masih belum ada puncanya.
Tapi perubahan cuaca secara mengejut mungkin salah satu sebab...
dan pesakit ini pengsan satu malam dalam salji.
Untuk penyakit ini, memori jangka lama pesakit akan kekal.
92 tambah 7...
Dia masih akan ingat namanya, tempat tinggalnya.
Dia akan ingat semua ini dan ujian CT akan jadi normal.
Tapi masalahnya adalah...
memori jangka pendeknya akan hilang.
Dia takkan boleh ingat apa yang baru saja berlaku.
Sebab itulah pesakit tak boleh ingat berada di Jepun.
Saya tak boleh beritahu berapa banyak dia akan lupa
kerana setiap pesakit mempunyai simptom yang berbeza.
Apa kita boleh buat? Boleh kita rawat dia?
Baik...
sebenarnya
kita tak perlu buat apa-apa.
Apa maksud doktor?
Mungkin pelik sedikit...
tapi penyakit ini cuma kekal selama satu hari.
Satu hari?
Ya, satu hari.
Esok, bila dia bangun, memori dia akan kembali.
Dia akan ingat segalanya.
Sebenarnya taklah segalanya...
sebab dia akan lupa tentang hari ini.
Lupa hari ini?
Ya, semua benda yang jadi hari ini dia takkan ingat.
Dia takkan ingat saya.
Dia takkan ingat dia ke hospital ini.
Kalau awak tampar muka dia hari ini pun,
dia takkan ingat yang awak buat.
Bergurau saja.
Saya tak bermaksud awak kena tampar dia.
Cuma sebagai contoh.
Okay?
Sekarang dia dah tahu keadaan dia.
Saya yakin esok dia akan okay.
Insurans pelancongan awak akan tanggung semua kos.
Tolong tanda sini.
Dah tahun 2016 dah?
Saya ingat masih tahun 2012.
Dan tiba-tiba saya ada dekat Jepun.
Nui.
Ini. Syarikat kita bawa kita bercuti.
Hei...
Saya betul-betul kerja dengan Thanon Food.
Peliknya.
Ini kali pertama saya dengar nama tu.
Awak pula macam mana? Awak kerja sini juga?
Yang ni saya dekat belakang.
Saya tak boleh ingat seorang pun.
Mana yang lain? Mereka dekat hotel ke?
Mereka dah pulang ke Thailand.
Kenapa kita berdua saja yang tinggal?
Kita panjangkan tempoh percutian kita untuk jalan-jalan.
Cuma kita berdua?
Ya.
Awak pondan ke?
Tak.
Gay?
Tengok baju awak, mungkin tak.
Tapi saya tak boleh bayang kenapa saya boleh ada dengan seorang lelaki?
Saya pun bukannya jenis melancong sendiri.
Ada 2 kebarangkalian.
Kalau awak bukan salah satu kawan gay saya,
awak mesti teman lelaki saya.
Jadi macam mana saya boleh ada dengan awak?
Apa maksudnya tu?
Nombor 2.
Saya...
teman lelaki awak.
Tapi yang saya tahu saya tak ada teman lelaki.
Awak hilang ingatan.
Betul juga.
Bukan saya tak percaya awak,
tapi boleh tunjuk saya gambar kita berdua?
Umm...
Saya bukan jenis suka tangkap gambar.
Jadi saya tak ada gambar kita berdua.
Pasangan kekasih apa yang tak ada gambar berdua?
Dalam gambar kumpulan pun, awak tak ada sebelah saya.
Tak ada siapa tahu kita pasangan kekasih.
Kenapa pula?
Umm...
Saya bos awak.
- Kalau orang lain tahu... - Awak bos saya?
Ya.
Mana telefon saya? Awak tahu tak?
Uh...
Mungkin masih basah sebab salji.
Pinjam kejap awak punya.
Hello mak.
Kenapa kamu telefon awal pagi ni?
Kamu dah balik ke?
Kamu cakap nak tinggal lama sikit dengan teman lelaki kamu.
Saya beritahu mak macam tu?
Ya. Kamu tak apa-apa ke?
Mak, apa nama teman lelaki saya?
Kenapa kamu tanya mak?
Cepatlah beritahu saja.
Nama dia Top.
Kenapa ni? Kamu masuk rancangan permainan ke apa?
Taklah, mak.
Apa nama awak?
Top.
Mak, muka Top macam mana?
Kenapa ni? Kenapa kamu pelik sangat ni?
Tak adalah. Mak, beritahu saja.
Nui. Nui. Sebenarnya saya...
Kejaplah!
Mak, muka dia macam mana?
Muka dia macam mana?
Manalah mak tahu muka dia macam mana.
Kamu tak pernah lagi bawa dia jumpa mak.
Mak tak pernah nampak gambar dia.
Mak tak tahu kenapa rahsia sangat.
Kamu dengan Top ada masalah ke?
Tak adalah, mak. Saya kena pergi.
Nanti balik, saya telefon mak.
Dah berapa lama kita bersama?
3 tahun.
3 tahun tapi saya tak pernah bawa awak jumpa mak saya?
Tak pernah.
Habis tu macam mana saya nak tahu awak teman lelaki saya?
Tak ada bukti.
Kenapa awak nakkan bukti?
Betullah saya teman lelaki awak.
Macam mana saya nak percaya awak?
Tak ada gambar bersama. Tak pernah jumpa mak saya.
Saya bangun saja, memori saya hilang.
Awak boleh saja jadi orang dari mana-mana.
Awak ada tanda lahir bawah dada kiri awak.
Huh?
Awak ada tanda lahir bawah dada kiri awak.
Ada cermin dekat situ.
Nui.
Tak apa. Saya tak sejuk.
Awak okay ke? Masih pening lagi?
Maaf...
kita dah buat sejauh mana?
Bahagian mana?
Awak cakap...
awak pernah nampak tanda lahir saya.
Jadi kita...
dah pernah buat?
Ya. Kita kan pasangan kekasih.
Tunggu kejap.
Nui...
ada lagi sejam...
sebelum bas hotel datang.
Nak jalan-jalan sekitar bandar dulu?
Sebenarnya kita tak perlu pun balik hotel.
Turkey, awak dah nampak makin elok.
Kita patut pergi jalan-jalan.
Tengok ni.
Turkey, dah berbulan awak rancang semua ni.
Kejap.
Awak panggil saya apa tadi?
Kita biasa panggil nama panggilan masing-masing.
Saya panggil awak Turkey Neck.
Awak panggil saya Putera.
Nah. Ni semua tempat kita dah pergi.
Dan ini tempat kita seterusnya.
Kenapa koyak-koyak macam tu?
Awaklah yang koyakkan.
Sebab mulanya saya tak boleh tinggal dengan awak.
Awak jadi marah.
Sampai macam tu saya nak pergi dengan awak?
Ya. Tapi saya dah kosongkan jadual saya.
Kita boleh pergi sekarang.
Tak apalah. Saya tak nak pergi.
Tolonglah pergi.
Malam ni saya bawa awak ke Sapporo.
Jom kita pergi Pesta Salji.
Awak nak sangat pergi pesta tu.
Awak letak gambar dekat semua tempat meja kerja awak.
Saya dah tak ingat. Faham tak?
Saya tak nak pergi.
Tolonglah. Hari ni hari terakhir.
Boleh tak tolong jangan kacau saya?
Saya dah cakap saya tak ingat apa-apa.
Pesta Salji? Tak pernah dengar langsung!
Nui, tahu tak saya ada kuasa magik?
Kalau tak percaya, tengok ni.
5
4
3
2
1
Tada!
Tolonglah!
Wah... Nui.
Kotak muzik dekat sini cantik sangat,
kan?
Nui, sushi pun ada.
Ni Uni. Awak nak? Saya boleh belikan.
Nasib baik kad kredit saya lepas.
Oh.
Dekat sini ada restoran sushi terkenal.
Saya baca dalam TripAdvisor.
Turkey, jom pergi makan.
Apa?
Turkey, kenapa ni?
Jangan panggil saya Turkey, okay!
Saya tak suka.
Kenapa? Kita selalu panggil nama tu.
Kita mungkin pasangan kekasih,
tapi hari ni kita putus saja.
Simpanlah untuk hari lain!
Memori saya hilang masa bangun pun dah cukup teruk.
Sekarang saya kena terima teman lelaki macam awak ni!
Lelaki macam saya? Apa maksud awak?
Macam nilah!
Hei awak.
Hei!
Top!
Hei...
Tadi saya...
Saya dah jumpa restoran sushi.
Ada dekat hujung sana.
Jom pergi.
Nui, awak nak set C?
Ada Uni dengan ikan Hamachi yang awak suka.
Nanti saya pesankan wasabi lebih untuk awak.
Takyahlah.
Saya boleh pesan sendiri.
Saya cuma hilang ingatan. Saya tak bodoh.
- Yakisoba. - Yakisoba.
Hmm...
Saya nak...
set C.
Dengan...
boleh saya minta...
wasabi lebih?
Awak gelak apa?
Tak ada apa.
Awak pergi Jepun makan Yakisoba, seriuslah?
Cuba ni. Makan dengan wasabi. Serius sedap.
Awak okay tak?
Saya tak makan wasabi.
Lemahnya!
Mmm...
Segarnya Uni ni.
Awak tahu tak Uni bukan telur landak laut?
Uni sebenarnya testis landak laut.
Awak patut cakap...
"Mmm... segarnya testis ni."
Kan?
Terima kasih banyak.
Sama-sama.
Lebam dekat muka awak tu kenapa?
Jatuh ski.
Awak cuba nak buat apa?
Saya tak pandai ski.
Kalau tak pandai kenapa awak pergi?
Awak jatuhkan.
Awak cakap dah berbulan saya rancang,
kenapa awak jatuhkan?
Maaf.
Daripada saya terkurung dalam hotel,
saya rasa rancangan ni lagi seronok.
Maksud saya, saya pergi dengan awak.
Yay!
Peliknya nama tempat ni.
Lembah Neraka.
Orang Jepun bagi nama macam tu sebab...
kolam air panas ni ada lumpur menggelegak...
yang keluar asap setiap masa.
Macam periuk tembaga dalam neraka.
Macam mana awak tahu semua ni?
Saya cari dekat Google.
Patutlah awak tahu semua benda.
Boleh saya tanya,
kenapa bila cakap dengan saya, awak tak pandang mata?
Saya pandanglah.
Bila?
Sekarang.
Tak, awak tak pandang langsung.
Kenapa awak pandang telinga saya?
Ada benda ke dalam telinga saya?
Saya pandang.
Tengok? Awak masih pandang tempat lain.
Saya memang macam ni dari kecil.
Dah biasa.
Umm... macam mana kalau ni?
Pandang mata saya seminit.
Tak boleh pandang tempat lain.
Okay?
Mula kira. Cepat.
Nui. Saya...
Nampak tak? Boleh saja.
Tadi baru 32 saat.
Awak kira?
Ya.
Saya teman wanita pertama awak ke?
Ya.
Macam mana awak buat saya suka awak?
Pandang mata saya pun awak tak berani.
Macam yang saya cakap.
Saya bos awak jadi saya cari jalan...
Tak mahulah.
Saya nak tahu semua.
Ada satu hari ni...
17 Februari 2013.
Hari tu awak pakai gaun putih panjang...
dengan corak bunga-bunga kecil.
Awak pakai tali pinggang oren dengan kasut tumit tinggi.
Awak ingat semua tu?
Awak nak tahu semua, kan?
Hari tu mesin pencetak awak rosak...
jadi saya datang tolong baiki.
Awak bos tapi awak yang baiki komputer staf awak?
Sebenarnya saya tahu sikit-sikit pasal komputer.
Jadi saya datang tolong awak.
Dan...
sejak hari tu saya mula suka awak.
Tapi saya tak pernah mengurat awak.
Apa! Saya mengurat awak dulu?
Tak, bukan macam tu.
Awak tak mengurat saya.
Dan... saya pun tak berani mengurat awak.
Apa yang saya buat...
saya cari sebab kenapa awak selalu lambat.
Sebab awak tak jumpa parking.
Jadi saya datang awal lepas tu...
diam-diam simpan parking untuk awak.
Awak pun ketagih dengan permainan ladang.
Jadi saya godam akaun awak...
kemudian kumpul semua kayu dengan paku untuk awak.
Hei ada benda jadi dekat permainan saya.
Tiba-tiba ada banyak kayu.
Dah lama saya cari.
Meja awak bersepah.
Jadi berjam saya kemaskan meja awak.
Makcik, saya belikan makcik ni.
Terima kasih sebab kemaskan meja saya.
Awak suka dengar lagu-lagu lama.
Lama sangat sampai awak pun tak tahu nama lagu tu.
Tunggu kejap, kau pernah tak dengar lagu ni?
Oh!
Macam mana aku nak tahu bodoh!
Dah macam anjing tercekik makanan.
Bunyi apalah tu!
Jadi saya cari semua lagu lama tu...
dan diam-diam letak dalam komputer awak.
Setiap hari.
Satu lagu tiap hari.
Saya tak tahu pun itu awak?
Tak, awak tak tahu.
Bunyi macam psiko.
Tapi jangan salah faham.
Manislah.
Siapa tu?
Perempuan lain?
Tak. Tak, bukan.
Bagi saya tengok.
Selamat Hari Jadi.
Panggilan percuma hari ini! Dengarkan panggilan bonus.
Hari ni hari jadi awak?
- Ya. - Ya ke? Berapa umur awak?
30.
Tuanya. Awak tua 6 tahun dari saya?
Umm... tahun ni awak 28 bukan 24.
Oh yelah.
Rasa pelik sangat.
Macam saya ni dalam mesin masa.
Jadi sekarang siapa Perdana Menteri?
Pakcik Tu.
Siapa Pakcik Tu?
Panjang ceritanya.
Kalau macam tu, berita hiburan.
Macam sekarang ni...
siapa artis paling popular?
Nadech. Dia masih popular ke?
Ya.
Dia masih dengan Yaya ke?
Tak dah.
Saya ingat dia dah kahwin dengan ada anak sekarang.
Belum lagi.
Saya selalu terfikir nak kahwin sebelum 30.
Kerja dalam 7 ke 8 tahun.
Jadi kalau saya ada anak, saya boleh jadi kawan mereka.
Tengok-tengok saya dah 28.
Cepat sangat masa.
Hei, saya pernah cakap pasal ni dengan awak?
Belum, belum lagi.
Atau mungkin...
saya tak serius dengan awak?
Mungkin awak cuma untuk hilangkan bosan?
Huh?
Gurau saja.
Apa dia tu?
Saya tengah cari patung rahsia untuk awak.
Patung rahsia apa?
Rahsia. Tak ada siapa tahu macam mana bentuknya.
Yang ini.
Susah sangat nak jumpa.
Awak tertinggal satu ni. Sikit lagi nak lengkap satu set.
Lagi sekali!
Awak dah ada yang ni.
Nui, saya dah jumpa.
Masa saya kecil saya suka buat macam ni.
Jadi kawan saya tak boleh minta sikit.
Aiskrim kelapa dengan biji sawit?
Ada benda ke awak tak tahu pasal saya?
Pegang ni kejap.
Kereta pertama saya, jenama apa?
Kalau awak jawab salah, saya baling.
Honda Jazz kuning.
Salah!
BM...
BMX!
Cuba lagi.
Berapa banyak teman lelaki saya pernah ada?
4.
Salah!
3.
Macam mana awak boleh salah?
Yang sekarang ni macam mana?
Saya lupa. Maaf.
Okay.
Hei...
Hei telefon saya dah boleh buka.
Joy Bujang-pada-masa-tertentu tag gambar bersama kamu.
Siapa dia Joy Bujang-pada-masa-tertentu?
Dia kawan saya ke?
Ya.
Yang ini.
Hei tengok. Betullah saya kumpul benda ni.
Comelnya.
Siapa lelaki ni?
Ke... kenapa?
Macam pernah nampak.
Oh...
Saya dah ingat.
Sebenarnya...
Lelaki sebelah saya dalam gambar berkumpulan,
siapa dia?
Dia kerja bahagian IT.
Bahagian IT, kacak macam ni?
- Ya. - Pakaian dia terlebih-lebih.
Tak ada tren. Tak ada tren.
Ribut... Ribut.
Kami nak pergi ke Sapporo.
Sapporo.
Tak ada tren. Tak ada tren.
Tak! Pesta Salji.
Saya nak pergi ke Pesta Salji.
Maafkan saya. Maaf. Maaf. Tak ada tren.
Ya. Ya. Saya tahu. Pukul berapa? Tak! Tak!
Maafkan saya. Pukul berapa tren boleh gerak?
Tenanglah. Kita boleh periksa kemudian.
Maafkan saya.
Hei, nanti dia tengking awak.
Pesta Salji... hari ni hari terakhir. Awak tahu?
Maafkan saya.
Hello! Pesta Salji.
Encik!
Saya rasa saya kena periksa lagi dekat luar.
Hei! Tunggu!
Tren masih belum bergerak.
Tapi saya nampak syarikat pinjaman kereta.
Kita boleh memandu pergi sana.
Awak gila ke?
Mana boleh memandu ribut salji macam ni.
Kita tak perlu pergi pun.
Kita boleh pergi. Kita boleh.
Tak apalah.
Mungkin lain kali. Kita boleh datang balik.
Saya cuma ada hari ni.
Huh?
Hari ni hari terakhir pesta tu.
Tapi setiap tahun ada, kan?
Kita boleh datang balik tahun depan, okay?
Nah.
Terima kasih.
Selamat hari jadi.
Selamat hari jadi...
Selamat hari jadi.
Kejap. Awak dah buat hajat?
Buat hajat dulu.
Yay!
Nah.
Awak hajatkan apa?
Saya harap ribut berhenti.
Awak nak sangat bawa saya pergi sana, kan?
Siapa buat hajat untuk orang lain masa hari jadinya?
Dan kenapa awak buat hajat untuk saya?
Kita bukannya pasangan kekasih.
Saya kan dah putus dengan awak pagi ni.
Macam mana kalau...
saya bagi awak peluang untuk mengurat saya.
Cepatlah.
Saya pura-pura cari benda lain dekat sini.
Lepas tu awak datang dan mengurat saya.
Saya tak pandai mengurat perempuan.
Takkan jadi.
Habis tu macam mana awak buat sebelum ni?
Cepatlah.
Bangun.
Cepat.
Pergi. Mula dari sana.
Maafkan saya.
Awak sakitkan diri awak ke,
bila awak jatuh dari langit?
Maksud saya... awak macam bidadari.
Bidadari jatuh dari langit.
Dari awal saya dah faham.
Saya cuma terkejut.
Dahlah. Awak cari dekat Google, kan?
Ya.
Saya tak nak macam tu.
Saya nak ikhlas dari hati awak.
Mudah saja. Jadi diri awak sendiri.
Cuba lagi. Jelas dan mudah.
Saya belum mula lagi. Saya nak ambil benda.
Basahnya rambut awak.
Nui.
Saya kenal awak ke?
Awak tak kenal saya...
tapi dah lama saya perhatikan awak.
Sebenarnya dah bertahun.
Saya cuma nak beritahu...
saya nak berkenalan dengan awak.
Oh, awak mengurat saya ke?
Lelaki macam awak?
Awak pasti ke?
Saya tahu.
Lelaki selekeh macam saya, pandang awak pun dah dikira salah.
Tapi saya...
saya betul-betul sukakan awak.
Saya suka mata awak.
Bila awak bercakap dengan seseorang...
mata awak bersinar...
seperti awak teruja...
dan sangat berkenan nak dengar cakap mereka.
Dan saya suka senyuman awak.
Bila awak senyum, mata awak sepet macam ni.
Macam budak-budak.
Macam nilah.
Dan saya tak suka perempuan berdada besar.
Dada awak tak terlalu besar.
Pinggang awak pun lebar.
Mak saya cakap pinggang besar senang lahirkan anak.
Sikit lagi saya nak terpikat.
Kenapa?
Sebab saya cakap pasal dada dengan pinggang?
Berani awak tanya lagi?
Dahlah. Saya tak nak main dah.
Awak tak boleh buat saya suka awak.
Kejap. Nui.
Pernah tak awak dengar cerita pasal...
sekumpulan pendaki yang mendaki Gunung Everest?
Sepanjang perjalanan banyak antara mereka jatuh dan mati.
Dan seorang lelaki yang berjalan...
atas tali panjang melintasi World Trade Center?
Maksud awak?
Saya belum habis cakap.
Maaf.
Sebelum ni...
saya tak pernah faham...
kenapa mereka buat benda macam tu.
Sampailah...
Sampailah saya jumpa awak.
Awak pernah tanya saya...
macam mana saya berani mengurat awak, kan?
Hari ni saya tahu.
Bila awak betul-betul jatuh cinta,
awak tak perlu sebab apa-apa.
Cinta buatkan kita berani buat perkara tak masuk akal.
Nui.
Awaklah Gunung Everest saya.
Awaklah sisi lain bangunan World Trade.
Yang saya nak lintasi.
Awak cakap awak tak pandai mengurat perempuan.
Tadi tu luar biasa.
Tren dah bergerak.
Hei jom pergi.
Hei!
Yang ini ke?
Yang ini?
Ya. Awak dah dapat. Betullah yang ini!
Ya, yang inilah.
Saya dah dapat semua.
Tapi kenapa saya nak gembira,
saya tak ingat pun pernah kumpul benda ni.
Hei orang salji ni pakai cermin mata macam awak.
Comel.
Awak puji dia ke puji saya?
Dua-dualah kalau macam tu.
Ku ingin tidur sepanjang malam...
dan mimpi tentang kita.
Ku tak ingin bangun dari mimpi.
Ku ingin tidur sepanjang malam.
Bolehkah aku hentikan masa untuk bermimpi?
Bolehkah aku?
Hati kita saling merindui sejak kali pertama bertemu.
Kita berdua merasakannya.
Tapi mimpi kita tidak adil dan tidak nyata.
Kita tersesat dalam saat ini.
Kita hanya bertemu sekali.
Kita hanya bercakap seketika. Tidak cukup.
Ku ingin seperti dalam mimpiku.
Ku lebih dari bahagia.
Kita berdua saling berpelukan.
Apabila kita ingin bertemu...
pejamlah mata dan mimpilah.
Jadi hati kita bergabung menjadi satu.
Jom tangkap gambar sama-sama.
Nui tak naklah.
Apa?
Awak memang tak suka sangat tangkap gambar?
Kita dah sampai sejauh ni.
Satu gambar saja.
Nui.
Kita boleh saja ingat.
Pelik betul awak ni.
Bila awak beritahu awak teman lelaki saya,
saya terbayang apalah yang saya fikir?
Saya mabuk ke, mengandung ke?
Tapi sekarang saya rasa saya ingat...
macam mana saya jadi teman wanita awak.
Nui. Nui.
Itulah dia. Awak ingat tak?
Saya dah cakap ni acara paling ditunggu-tunggu tahun ni.
Cantik, kan?
Tapi sayangnya.
Semua kerja keras untuk bina tu. Untuk apa?
Esok mereka akan biar saja cair?
Macam mana agaknya perasaan orang yang bina?
Apa dia?
Apa awak buat ni? Nanti kita kena tangkap.
Apa?
Nui...
sudikah awak kahwini saya?
Huh!
Sekarang juga.
Awak gila ke?
Tak naklah.
Awak beritahu saya yang...
awak nak kahwin sebelum 30.
Ya, saya ada cakap.
Tapi saya tak cakap hari ni.
Kahwin dekat Jepun mesti seronok.
Apa awak nak buat?
Nui, sudikah awak terima saya sebagai suami awak?
Bukan ke imam yang patut tanya tu?
Imam tak ada dekat sini.
Jadi sudikah awak?
Ada sesiapa yang bantah?
Tak apa. Saya ada lebih.
Yang ni saya punya.
Oh Tuhan!
Dah bertahun bilik saya masih lagi bersepah.
Wah...
Cantiknya pemandangan ni.
Awak nak saya tolong?
Ya.
Seronoknya...
dapat tengok awak sedekat ni.
Awak tengok saya tiap hari, tak bosan ke?
Kita...
dah pernah bercium, kan?
Saya tak ingat.
Maksud saya...
saya nak awak cium saya.
Nui.
Apa dia?
Apa yang awak buat?
Saya...
Saya nak buat pengakuan.
Cakaplah.
Sebenarnya,
kita berdua...
tak pernah tidur sekali.
Patutlah.
Muka awak lagi merah dari monyet-monyet tu.
Nama teman lelaki awak Top.
Saya tahu.
Apa awak nak cakap ni?
Tapi saya bukan Top.
Apa maksud awak?
Saya minta maaf sangat Nui.
Saya tak terfikir pun boleh pergi sejauh ni.
Awak buat lawak ke?
Awak bergurau, kan?
Nama saya Den.
Sebenarnya saya kerja tempat sama dengan awak.
Dan saya minat awak dalam diam.
Saya tak ketawa.
Nui, saya minta maaf. Saya tak patut buat macam ni.
Saya memang tak patut buat macam ni.
Saya minta maaf.
Awak gila ke? Apa maksud awak?
Jadi awak cakap awak bukan Top.
Dan awak bukan teman lelaki saya?
Betul.
Jadi kenapa awak buat semua ni?
Tipu saya pasal jadi teman lelaki saya.
Hari ini saja saya boleh dekat dengan awak.
Tapi saya tak ada niat jahat pun.
Apa yang awak nak?
Jawab!
Macam mana awak tahu pasal tanda lahir saya?
Saya tak sengaja.
Masa parti Tahun Baru baju awak ternaik dan saya...
Gatal.
- Keluar! - Saya tak fikir apa-apa pun.
Keluar sekarang!
Nui, tolonglah.
- Keluar. - Dengar dulu.
- Keluar! - Nui.
Pergi!
Nui, tolonglah dengar dulu.
Keluarlah!
Tolong.
- Awak tak nak keluar ya? - Nui.
- Keluar!
Saya tak ada niat jahat pun.
Keluar!
Saya cakap keluar!
Pergi!
Keluar!
Pergi! Keluar dari sini!
Tiada Hasil
Top
Tiada Hasil
Puteraku
Memanggil Puteraku
Hello, ini Top ke?
Ya, saya.
Ini Encik Surachet ke?
Tak. Ini Nui.
Oh ya.
Awak telefon untuk dokumen tu, kan?
Dokumen apa?
Nanti saya emelkan pada awak balik.
Okay. Sekejap ya.
Kejap. Ini Top ke?
Hello. Nui, kenapa ni?
Hello, ini Top ke?
Awak teman lelaki saya, kan?
Apa awak cakap ni?
Saya tak boleh cakap sekarang. Saya dengan Chu.
Boleh kita cakap balik nanti?
Siapa Chu?
Ayah. Saya dah mengantuk.
Encik Surachet saya telefon awak balik.
Jom Taipan, ayah bawa kamu tidur.
Hello.
Kejap.
Hello.
Saya perempuan simpanan dia ke?
Cakap!
Saya perempuan simpanan dia, kan?
Cakap!
Awak boleh cakap macam tu.
Apa maksud awak?
Betul atau tak?
Ya betul.
Dan macam mana saya boleh jadi perempuan simpanan dia?
Dia tipu saya, kan?
Kenapa awak diam? Cakaplah.
Saya tak tahu dia ada isteri dengan anak, kan?
Cakap!
Salah.
Awak tahu.
Tak mungkin.
Saya bukan macam tu.
Awak tipu lagi, kan?
Saya tak tipu.
Dan kenapa saya setuju jadi perempuan simpanan dia?
Mesti ada sebab.
Dia beritahu awak dia nak bercerai.
Dia nak bercerai?
Maksudnya mereka akan berpisah, kan?
Saya bukan perosak rumahtangga, kan?
Apa yang saya buat boleh difahami, kan?
Hari tu awak dapat tahu isteri dia mengandung.
Dia dah tak boleh bercerai.
Jadi apa saya buat?
Awak cakap awak faham,
dan terus berjumpa dengan dia.
Faham apa?
Saya tak faham langsung!
Jadi dia dengan anak-anak dan isterinya?
Saya masih boleh pergi jalan-jalan, pergi ski?
Saya tak rasa apa-apa langsung?
Awak rasa.
Awak rasa sangat-sangat.
Sebenarnya,
awak tak pergi ski.
Apa maksud awak?
Ia bukan kemalangan?
Pelik betul.
Macam saya bercakap pasal orang lain.
Perempuan simpanan bunuh diri untuk dapatkan kekasihnya.
Kalau ini pasal orang lain,
saya mesti dah cakap buruk pasal perempuan ni.
Kenapa dia bodoh sangat!
Tapi hakikatnya...
kisah ni pasal saya.
Nui, awak boleh cakap awak bodoh...
tapi apa saya buat hari ni...
tak ada beza pun dengan apa awak buat.
Kita berdua sedang daki Gunung Everest.
Apa yang awak fikirkan?
Macam mana awak berani tipu jadi teman lelaki saya?
Saya tak tahu kalau ada kena mengena dengan ni...
tapi ada satu loceng ni...
yang orang bunyikan kalau mereka nak dapatkan cinta.
Saya berhajat.
Saya nak jadi teman lelaki awak untuk sehari.
Kemudian tiba-tiba memori awak hilang...
jadi saya fikir saya dapat satu hari saya.
Dan kenapa awak cuma minta satu hari?
Satu hari pun dah cukup penat untuk loceng tu.
Jadi teman lelaki saya untuk sehari. Apa awak dapat?
Esok saya lupa semua benda.
Tapi saya takkan lupa.
Awak tahu...
apa yang awak buat ni sangat teruk.
Saya tahu.
Saya minta maaf.
Tak apa.
Awak tak perlu minta maaf.
Saya rasa...
hari ni seronok sangat.
Mungkin...
lebih baik dari kehidupan sebenar saya.
Tapi mulai sekarang jangan tipu saya lagi.
Okay.
Saya dah jumpa!
Nui, jaga baik-baik.
Esok awak mesti gembira...
sebab awak ada set lengkap.
Yang ni susah sangat nak jumpa.
Saya ingat dah hilang.
Ini saya cium awak, Den.
Bukan Top.
Faham.
Saya dah hantar mesej putus dengan Top.
Kenapa?
Saya tak nak dengan dia lagi.
Esok awak takkan fikir macam ni.
Awak takkan ingat hari ni.
Awak cuma ingat awak teman wanita Top.
Dan awak takkan datang dan cakap apa-apa dekat saya...
pasal apa yang jadi hari ni?
Apa awak nak saya cakap?
Awak nak saya cakap awak hilang ingatan...
dan saya tipu pasal jadi teman lelaki awak?
Tapi awak nak biarkan saya lupa hari ni?
Hari ni tak bermakna langsung buat awak?
Nui.
Lelaki macam saya...
dengan perempuan macam awak,
mustahil.
Mustahil? Macam mana?
Hari ni pun dah terjadi.
Kenapa?
Perempuan macam saya, apa yang istimewa sangat?
Nui, awak ingat lagi tak wajah awak...
bila saya beritahu awak saya teman lelaki awak,
yang saya nampak dalam cermin?
Apa yang jadi hari ni cuma penipuan.
Tapi wajah awak tadi tu,
itulah yang sebenarnya.
Esok saya pun akan sedih...
tapi bagilah saya satu hari ni...
untuk simpan sebagai kenangan indah.
Awak sangat pentingkan diri!
Nui.
Hari ni bertarikh 11 Februari.
Awak ditakdirkan untuk hilang ingatan.
Esok awak akan lupa segalanya tentang hari ini.
Tapi saya tak nak awak lupa.
Hari ini...
awak jumpa seseorang yang cintakan awak lebih dari apa-apa.
Jika lelaki ini datang jumpa awak,
awak perlu beri dia peluang.
Tak ada gunanya, Nui.
Saya dah cuba.
Den.
Awak nak pergi dah ke?
Nui.
Awak tak perlu menangis.
Apa yang Top buat mungkin nampak romantik.
Bawa satu pejabat bercuti supaya dapat berjalan dengan awak.
Tapi bukan ke lebih baik...
kalau dia putuskan hubungan dengan isteri dia...
dan keluar dengan awak seorang?
Awak boleh cari lelaki lebih baik.
Den.
Saya cuma nak beritahu awak...
bila awak rasa beruntung dapat tempat parking,
itu bukannya tuah.
Saya bangun awal dan simpankan tempat untuk awak.
Dan sayalah yang letak lagu yang awak suka...
dalam komputer awak setiap hari.
Dan macam mana awak letak dalam komputer saya?
Saya buat lepas habis kerja.
Nui.
Saya...
Saya... saya sukakan awak.
Hei maaf.
Banyak sangat orang dalam tandas.
Maaf. Saya kena pergi.
Cepat Joy.
Kenapa?
Seramnya. Jom pergi.
Realitinya,
untuk elakkan naik lif dengan saya...
awak terpaksa tipu pasal terlupa barang.
Apa saya nak buat, saya tak boleh tekan Ctrl+Z untuk undur masa.
Nui, tak perlu paksa.
Tak.
Esok saya mungkin tak macam tu.
Dan saya ada video ni.
Esok datang saja dan beritahu saya...
untuk tengok video ni.
Dan saya akan ingat kita cinta satu sama lain.
Esok awak kena datang dan beritahu saya.
Okay?
Okay.
Awak cakap awak takkan tipu saya lagi.
Janji dengan saya.
Siapa tahu...
mungkin saya bangun esok...
dan tak lupa tentang hari ni.
Okay.
Awak tahu tak macam mana saya boleh ada dalam bilik saya?
Awak wanita Thai yang kemalangan ski, kan?
Saya tak pasti. Maaf. Saya tak boleh ingat sangat.
Selepas kejadian tu awak pergi ke hospital.
Dan kemudian kawan awak bawa awak balik sini semalam.
Kawan saya?
- Ya. - Siapa?
Saya dekat sini sendiri.
Maaf, saya tak tahu.
Saya tak kerja hari tu.
Awak nak saya periksakan untuk awak?
Maafkan saya.
Ya?
Bas dah nak bertolak.
Okay.
Terima kasih.
Puteraku: Nui, kenapa ni? Telefon saya balik. Saya risau.
Memanggil Puteraku
Hello. Ada apa?
Kenapa awak tak angkat telefon?
Saya...
Saya tak apa-apa.
Dan kenapa awak hantar mesej macam tu?
Mesej?
Dan bila saya telefon awak balik, awak tutup telefon?
Tak kira apa saya tak nak putus dengan awak.
Jangan macam ni.
Tak kira apa. Kita boleh bincang.
Top, awak cakap apa ni?
Saya tak ingat.
Nui, awak okay tak?
Saya okay.
Kita cakap lepas saya balik.
Okay.
Jangan menghilang macam ni lagi.
Saya sayang awak.
Okay.
Dah tengah hari. Kita nak makan apa?
Apa-apa selain makanan Jepun, okay?
Saya dah bosan.
Dan masa awak tinggal, macam mana percutian awak?
Awak pergi tak Pesta Salji?
Tak. Saya duduk dekat hotel saja.
Ruginya.
Awak tak hantar lagi gambar.
Saya lupa. Kejap saya hantar.
Oh ya. Saya ada beratus gambar dengan awak.
Tolong simpankan dalam pendrive untuk saya.
Okay, bagi sini.
Terima kasih.
Tapi saya tak ada kabel.
Ya ke?
Kejap saya pinjam satu dari IT.
Hei tak apa. Saya pergi ambil.
Nui, boleh saya tolong awak?
Awak ada tak kabel untuk sambung telefon ke komputer?
Cuba tengok dekat meja Den.
Ada satu untuk Android dengan iPhone.
Semua dekat situ.
- Okay. - Sama-sama.
Nui, minta maaflah.
Kami sibuk sangat.
Den tiba-tiba saja berhenti kerja.
Boleh tak?
Cuba tutup balik kemudian buka?
Tak ada siapa dalam jabatan kami dapat tengok.
Gaya macam pro.
Ratanya hidung saya!
Dan tengok mata awak.
Yang ini.
Besarnya muka saya.
- Yang ni cantik. - Cantiknya.
Video apa ni?
Bukan ke ni Pesta Salji?
Awak cakap awak tak pergi.
...di Sapporo.
Pesta Salji ini yang ke...
67.
Yang ke-67 dah.
Awak pergi dengan siapa?
Jaket siapa awak pakai tu?
Ini...
Saya tak tahu.
Kenapa dengan awak?
Bagi saya ambil gambar awak.
Hei sampai macam tu sekali awak malu?
Bersihnya kulit orang Jepun.
Hei, kenapa ni?
Saya tak tahu.
Ada apa?
Nui.
Kenapa awak menangis?
Saya pergi dulu.
Nui, kenapa ni?
Saya tak apa-apa.
Awak masih marahkan saya?
Tahun depan kita boleh pergi lagi.
Awak tak sempat pergi Pesta Salji, kan?
Lain kali kita pergi, kita berdua.
Setuju tak?
Tak apalah.
Saya dah pergi.
Apa maksud awak?
Maafkan saya.
Nui, kenapa ni?
Nui, sinilah. Cakap dengan saya.
Nui.
Sebenarnya...
saya boleh saja biarkan Nui lupa segalanya.
Macam yang hari tu...
tak pernah terjadi.
Nui.
Hari ni bertarikh 11 Februari.
Padam
Tapi saya tak nak dia lupa senyumannya hari itu.
Sebab senyumannya...
menunjukkan perasaan dia yang sebenar-benarnya.
Gudang Hakodate.
Kami sekarang berada di gudang Hakodate. Sejuknya.
Dan sekarang bersalji.